اسكريبت عشقها مستحيل للكاملة رحمة رضا
يا ريم
بصيتله بدموع علشان انا مستاهلش واحد زيك ... انا انسانه انانيه و مغفله ... انت راجل اى واحده تتمناك .. بس انا .. انا ...
قاطعنى ششششششش ..مش عايز اسمع الكلام ده تانى ... انا بحبك زى ما انتى يا ريم .. وهفضل احبك لآخر عمرى .. حتى لو موافقتيش تتجوزينى ... هعيش على أمل انك تحبينى فى يوم من الأيام ... موافقه
بصيتله وإبتسمت والله عندك اخويا الكبير اطلبنى منه
زياد انتى رأيك ايه موافقه ولا لاء
انا شوف حسام الاول و...
زياد هو انا هتجوزك انتى ولا هتجوز حسام
اتنهدت بابتسامة ماشى يا زياد .. موافقه .. بس هيبقى كتب كتاب بس
زياد بفرحه اللى انتى عايزاه يا قلبي .. متتصوريش انا فرحان ازاى يا ريم .. أخيرا
ضحكت أخيرا
زياد بحبك
ابتسمت بحب وانا بعشقك
تانى يوم الصبح زياد كلم حسام و وافق و اتفقوا ان كتب الكتاب هيبقى بعد ما اولد بس زياد كان مستعجل جدا فخليناها بعد اسبوع ....
كتبنا الكتاب و بعدها بخمس شهور كنت فى اوضة العمليات بولد .... ربنا رزقنى ببنوته جميله ضغنونه سميتها فرح ... زياد كان دايما يقول انها نسخه مصغره منى ... عدت الايام و زياد اتعلق بفرح جدا ... كان دايما بيعاملها بحب .. كان نعم الأب ... حبها لأنها جزء منى وده خلانى اعشقه اكتر واتعلق بيه اكتر ... دلوقتي بس عرفت انى كنت غلط لما رفضته فى الأول .... كنت واقفه فى البلكونه بتفرج على الغروب ... لقيت حد جه من ورايا وحضنى جامد وسند راسه على كتفى
بصيتله بابتسامة زياد
زياد عيونه ... عارفه يا ريم ... انا كنت فى آخر فتره فقدت الأمل انك تحبينى ... كنتى دايما بالنسبالى عشق مستحيل
