رواية المعلم ومراته وزوجته (كاملة) بقلم أماني سيد

زينب: طب بقول لك يا معلم انا كنت محتاجه فلوس كنت عايزه انزل اشتري شويه طلبات للبيت وكده

دهبيه: حطت ايدها فى جيب زيدان وطلعت 1000 جنيه واديتهم لها. معلش بقى هتاخديهم من ايدي اصل مشغول زي ما انت شايفه ومش هيعرف يطلعلك فلوس

زينب: اخذت الفلوس ودخلت وهي دمها محروق

زيدان: مش سهله انتة يا دهبيه برده

دهبيه: بتقول ايه

زيدان: بقول عسليه عسليه دهبيه انتى عسليه برضه وانا اقدر اقول حاجه ثانيه

دهبيه: اه بحسب نزلني هنا بقى لحد يشوفنا

زيدان: دهبيه هنروح المحل عندك الاول مش عايز افكرك مش عايز كلام نهائي مع الاسم يونس ده سامعه

دهبيه: هرد على قد السؤال طيب

زيدان: ماشي يا دهبيه اما نشوف اخرتها

عند. الحيه وبنتها

زينب: بقول لك يا ماما انا عايزه عنوان الدجال ده واروح له النهارده مش هستنى اكثر من كده

هياتم: حصلت حاجه تاني

زينب: الست هانم قصدي تحرق دمي وهو بيساعدها

هياتم: عملت ايه

زينب: طالع شيلها نازل شايلها وبطلب منه فلوس قامت هي اللي مخرجه الفلوس من جيبه ومديهانى امال لو كانت لسه حامل كانت عملت فينا ايه

هياتم: طب روح الاول جاي الذهب ده وشوفي هيعملوا كام

نزل زينب بعت الذهب وجمعه المبلغ اللي الدجال طالبه وراحت لامها

عند دهبيه حمص اتصل بيها

حمص: بقول لك يا معلمه زينب بنت مرات ابوكي خرجت النهارده وراحت عند ادوارد الجواهرجي وكانت بتبيع عنده صيغه

دهبيه: طب اسمعني كويس يا حمص اوعى تمشي من قدام البيت نهائي وفي مطروح في اي حته تروح وراها فاهم يا حمص

حمص: اوامرك يا معلمه

دهبيه لنفسها غريبه قوي انها تنزل تبيع ذهب وهي لسه واخده فلوس الصبح من زيدان هتعمل ايه الفلوس دي كلها

دهبيه: بقول لك يا زيدان كم انت مع يونس وانا هروح ارتاح شويه

زيدان: انت تعبانه

دهبيه: لا بس الريحه وجعاني بطني مش قادره اقعد اكتر من كده

زيدان: ماشي يا حبيبتي روحي بس استني خلي حد يوصلك بالعربيه

دهبيه: مش مستاهله كلها خطوتين

زيدان: طب خدي العربيه واول ما توصلي كلميني

دهبيه: حاضر مع السلامه

راح الذهبيه لادوارد وطلبت منه الذهب اللي زينب بعتهوله وشافت الذهب اللي زينب باعته وعرفت انه دهب امها

دهبيه: عامل كام الذهب ده

ادوارد: بامانه يا معلمه دهبيه عشان انت زبونتي وعشره من زمان دول بيساوي 18000 وانا واخدهم منها ب 15000

دهبيه: هبعت

لك بكره ال 18000 وانا هاخدهم منك اوعى تتصرف فيهم لحد بكره

ادوارد: اوامرك يا معلمه اللي تؤمري بيه

دهبيه: ده برده العشم يلا فوتك بخير

روحت دهبيه البيت وهي بتفكر يا ترى زينب عايزه الفلوس دي كلها تعمل بيها ايه وهي بتفكر تليفونها رن

زيدان: ايه يادهبيه وصلتي بالسلامه

دهبيه: اه وصلت الحمد لله طمن نفسك

زيدان: بقوللك ايه يا دهبهب عايزك تعملي لنا عشوه حلوه كده زي بتوع زمان بقالي كثير ما اكلتش اكل يفتح النفس وزهقت من اكل المطاعم عايزك تروقي علينا كده

دهبيه: بس كده من عينيا يا معلم حاضر

جه الليل والمعلم وصل البيت

لاقى دهبيه عاملاله كل الاكل اللي بيحبه فته ممبار محاشي ورقاق ملوخيه كل الاكل اللي بيحبه وكانت مشت الشغالين وكانت فرده شعرها ووسايباع على طوله وعامله ميك اب خفيف ولابسه كاش مايو اسود لحد الركبه ساده خالص

زيدان: اول ما دخل بس ايديها وقالها تسلم ايدك يا حبيبتي هو انا بحلم ولا انا صاحي انا اكيد بحلم صح

دهبيه: لا يا معلم حقيقه مش حلم

بقول لك يا معلم عايزاك تتعشى كويس عشان بعد العشا عايزاك في موضوع

زيدان: يا رب يكون خير يا دهبيه انا تعبت

دهبيه: ما تقلقش هيبقى خير كله هيبقى خير ان شاء الله

يا ترى الذهبيه عايزه زيدان في ايه؟؟؟

دمتم بخير يا نجماتي واتمنى الروايه تكون عجبتكم وما تكونوش زهقتوا منها

زيدان: اى حاجه منك يا دهبيه تبقى خير

دهبيه: طب يلا اتعشى الاول عشان نتكلم