رواية ضرتي حامل كاملة - الكاتب سيد عبدربه
مليش غيرك فى الدنيا دية ااااااه. ااااااه يا قلبي . عبدالله :اهدى يا حببتى حصل ايه مالك . حمايا : يا عبدالله البنت دى لازم تطلقها حالاً ، ملهاش مكان هنا انت فاهم . عبدالله :اهدى بس يا ابويا وقولى عملت اية ؟ فى اللحظة دى تدخل حماتى. وتبص ليا بقرف. وتعجب. حمايا : مراتك صفية حامل يا عبدالله وخلاص ربنا كرمنا بعد ما ضيعنا سنين مع الست ناهد على الفاضى. وامك قالت لصفية متنزليش و متعمليش اى حاجة فى
البيت ، لحد ما ربنا يكرمها و تولد. انما الست ناهد مس عاجبها الكلام دة و عاوزة صفية تشتغل زيها فى البيت .وقالت. لا تشتغل زيى لا بلاش ، و عاوزة صفية تسقط
الحمل انا : اقسم بالله. ما قلت كدة يا عبدالله انا بقول لماما صفية لسه فى اول شهر غلط
تقعد وتنام كتير . لان فى ستات حوامل وبتتحرك وفى الشهور الاخيرة كمان . بس هما
الكلمتين دول. وانا مستعدة احلف على مصحف والله ما قلت غير الكلام دة . حماتى :يعنى انا كدابة يا بت ؟! انا : مقولتش انتى كدابة يا ماما .انتى فهمتى كلامى غلط. بس. والله هو دة الى حصل يا عبدالله . عبدالله : خلاص يا ابويا هى امى فهمت غلط. وهى
مش قصدها كدة . خلاص حصل سوء تفاهم . حمايا : انا قلت. تمشي من هنا و تطلقها خلاص.مفيش كلام تانى. عبدالله: يا ابويا الظلم حرام ،هى حلفت بالله خلاص. بقا حصل خير . حمايا : والله وانت صدقتها يا ولاااا. هتطلقها. و تغور من هنا. عبدالله : لا يا ابويا. انا مقدرش استغنى عنها لحظة واحدة . وانا مش بكسر كلامك ، لكن انا عارف
ناهد كويس و عارفها لو بتكذب . حمايا: يعنى ايه يا ولااا البنت دى ماتقعدش لحظة هنا. عبدالله : حاضنى فى حضنه. وانا بترعش من الخوف من المستقبل . يا ابويا. لو مشيت. انا همشي معاها اقسم بالله مش هقعد هنا لحظة من غيرها فاهمين ولا. لااا. حماتى :
جرى ايه. يا عبدالله. و مراتك صفيه. و ابنك بلاش امك. و ابوك ؟! عبدالله : كل دة مش هبصله. يا ناااس افهموا ناهد دى الروح الى فى جسمى هى الحياة الى عايشها ، وانا اتجوزت علشان خاطركم انتم . وعلشان خاطر الاولاد بس. حمايا: انا قلت هتمشي
يعنى هتمشي . عبدالله: ماشي يا ابويا يلا. يا ناهد احنا ماشيين مع بعض . انا : لا يا
عبدالله مش هينفع تسيب بيتك. واهلك علشانى. وابنك الى جاى انا الى ماشية خلاص متشلش همى. عبدالله: هس اقسم بالله رجلى على رجلك وانا همشى قبلك ومش هسيبك
لوحدك. يلا غيرى هدومك. و لمى حاجتك . ابتديت احط هدومى فى شنطة و رجليا مش قادرة اقف عليها . لميت هدومى فى شنطة و مسكها عبدالله ومسكنى من ايدى. وقالى يلا بينا . فى اللحظة دى كانت صفية نازلة من على السلم شافت المنظر دة . صفية: اية
دة انت رايح فين يا عبدالله. عبدالله: انا ماشي من البيت دة خلاص وانتى لو عاوزة تعيشي معايا هرجع اخدك بعد ما اشوف مكان تانى ليكى. حمايا: لا هى مش هتمشي من هنا غور. انت فى داهية انت و الهانم بتاعتك. عبدالله : خلاص خليها تقعد معاكم لكن انا
ماشي. ومش هعيش هنا . انتم ليكم ابص عليكم. و اراعيكم و أبركم بس . صفية: وانت. هتمشي علشان مين يا عبدالله علشان واحدة مفيش من وراها نفع . عبدالله:.
اخرسى. كلمة تانية. و هرمى عليكى يمين الطلاق انتى فاهمة. صفية : هتطلقنى يا
عبدالله وابنك مش همك فى حاجة . عبدالله : لا يغور الولد لو هيزلنى او يخلينى اظلم ، مش عاوزه . صفية : لما انت بتحبها اوووى كدة. اتجوزتنى ليه بقا. عبدالله : انا مكنتش
عاوز اتجوزك. ولا اتجوز غيرك ، لكن اهلى. وهى الى خلتنى اتجوز علش عبدالله : انا مكنتش عاوز اتجوزك. ولا اتجوز غيرك ، لكن اهلى. وهى الى خلتنى اتجوز علشان
الاطفال والاولاد. وهى الي اختارتك كانت فاكرة ان بنت عمها هتشيل همها . لكن للاسف لا انتى كمان جيتى عليها و فاكرة علشان انتى حامل وهتكونى ام عيالى هرمى
ناهد ، لا يا هانم اصحى . ناهد الاول والباقى بعدين فاهمة . انا سايب ليكم البيت وماشي بيها . بالفعل مشينا انا وعبدالله وسط قهر و غيظ من الجميع . بعد ما خرجنا من البيت بصيت لعبدالله وقلتله انا : عملت كدة ليه. وهنروح. فين دلوقت عبدالله : عندى بيت تانى
انتى نسيتى ولا ايه هنعيش فيه مع بعض انا مقدرش استغنى عنك وبالفعل نروح البيت التانى و نقعد فيه . لكن بعد كام يوم يحصل شيء يغير كل شيء يا ترى حصل ايه ؟
#انتظرونى_سيدعبدربه #ضرتى_حامل_بقلم_سيدعبدربه الجزء التاسع : بعد كام يوم من سكنا فى بيت تانى وصل خبر لعبدالله إن صفية اخدت هدومها وراحت عند اهلها
