رواية ضرتي حامل كاملة - الكاتب سيد عبدربه
حماتى ممكن يكون حمل ؟! حماتى : ايوة طبعا انا نفسي اشوف حتت عيل لعبدالله و افرح بعياله كدة قبل ما اموت . بعتت حماتى لعبدالله علشان ياخدنى للدكتورة وبسرعة
جه على البيت . عبدالله : خير يا امى عاوزة حاجة ؟ حماتى : خير إن شاء الله مراتك
تعبانة و ديها يمكن ربنا يرزقك بالذرية الصالحة يارب . عبدالله : الف سلامة يا روحى و يا قلبي يارب نجيب عيال حلوة زيك. كدة يا ناهد انا : تسلملى يا عمرى انا عاوزة
يكونوا. شبك انت. و رجولتك انت . عبدالله : بتحبينى يا بت . انا : طبعا يا قلبي دا انت
الهدية. الى ربنا بعتها ليا و عوضنى بيها لمرارة. الايام . رحنا للدكتورة وكشفت عليا وطلبت منى اشعة وتحاليل بسرعة . عملنا التحاليل و الاشعة ودخلنا ليها تانى . الدكتورة : بصي يا ناهد انا هكون صريحة معاكم جدا . عبدالله : خير يا دكتورة قلقتينى
فيه ايه ؟ الدكتورة : للاسف هى عندها مشاكل فى الرحم وممكن تحتاج لعمليه. علشان
الانجاب عبدالله : مش مشكلة يا دكتورة تعملها بس هى عمليه خطيرة يعنى ؟! الدكتورة
: لا مش خطيرة و إن شاء الله خير . انا : طيب يا دكتورة لو عملتها هيكون فى مشكلة فى الحمل ليا ؟ الدكتورة : لا يا حببتى مش هيكون فيه مشاكل. وبعدين دى حاجة بتاعت
ربنا مش شرط يكون. فى مانع علشان الخلفة . عبدالله :. ونعم بالله يا دكتورة شوفى
هتعملى ايه واحنا مستعدين لكل حاجة . الدكتورة هديكم معاد و نعملها ان شاء الله. رجعنا من عند الدكتورة وانا حزينة جدا حسيت إن الدنيا مش عاوزة تفرحنى ابدا. لاحظ
عبدالله عليا الحزن . عبدالله :. مالك يا ناهد. متزعليش خليها على الله .إن شاء الله.
حبيببى بس انا خايفة اووى . عبد الله : متخافيش ابداً دى حاجة بسيطة . روحنا البيت وعرفت حماتى بالى حصل زعلت جدا طبعا بس قالت اعمليها و ربنا هيكرمك . بعد
اسبوع رحت عملت العملية وقعدت فى المستشفى اسبوع ، وكانت معايا اختى وعبدالله مش بيسبونى ابدا رجعت البيت وانا على امل كبير ان ربنا يكرمنى مرت الايام و
تابعت مع الدكتورة لكن بردوا محصلش حمل . بعدها ادتنى الدكتورة علاج تانى علشان يساعد فى الحمل .لكن للاسف مجبش نتيجة. بعدها قرر. عبدالله انى مخدش علاج تانى و اسيبها على الله وقت ما يريد . مرت سنة و التانية ومفيش حمل . وكعادة الفلاحين
عندنا كان الناس مش بيسبونا فى حالنا كل شوية يسألوا انتوا لسه مفيش اولاد. او حاجة
جاية فى السكة . كنت بسمع الكلام دة و بحس بمرار فى حلقي. و ابتدت. حماتى و حمايا يتكلموا مع. عبدالله انه يشوف دكاترة تانى كبار . وبالفعل رحنا لدكتور كبير
اووى ومشهور . و شاف الاشعة وكشف عليا . الدكتور : للاسف يا بنتى الحمل عندك صعب جدا لأن الرحم عندك فيه ضمور وضيق جداً انا : و العمليه الى عملتها يا دكتور
؟ الدكتور : العملية وسعت شويه لكن مش بالقدر الكافى للانجاب . عبدالله : يعنى مفيش امل يا دكتور؟ الدكتور : الامل طبعا عند ربنا ودى حاجة بتاعت ربنا هو قادر على كل
شيء. رجعنا من عند الدكتور. والدنيا سودة و مظلمة فى عنيا . حاول عبدالله يخفف عنى ويقول سيبك من كلام الدكتور ، دى حاجة بتاعت ربنا وربنا كبير. رجعنا البيت واكتر حاجة كنت خايفة منها رد فعل حماتى و حمايا لما يعرفوا كنت خايفة حياتى كلها
تدمر وارجع لنقطة الصفر . عبدالله يسيبنى و يبعد عنى علشان الاولاد. بعد ما حبيته اووى .كنت خايفة انى ارجع تانى لبيت عمى. وتحت رحمة مرات عمى و جبروتها خصوصا انى هكون مطلقة ومكسورة . كانت حاجات كتير اووى بدور فى دماغى
وكنت شايفة المستقبل مظلم ومجهول ، تهديدات كتيرة بتواجهنى سواء من اهل جوزى الى عاوزين يفرحوا باولاد ابنهم الوحيد باى طريقة. وبسرعة . وخوفى من عبدالله وهل هيصبر لحد امته من غير اولاد حتى لو بيحبنى اووى . و شبح الطلاق الى بقا يظهر
قدامى و يهددنى . كل دة دار فى رأسى واحنا راجعين البيت. يا ترى حصل ايه لما رجعنا للبيت من حماتى و حمايا ؟ وايه الى هيحصل #انتظرونى ؟ #ضُرتى_حامل الجزء الثالث #بقلم_سيدعبدربه بعد ما خلصنا كشف عند الدكتور الكبير. وقال ليا انه
صعب جدا الحمل بسبب ضيق الرحم .روحنا البيت وكان كل همى حياتى الجاية هتكون ازاى و الظلام الحالك بسبب موضوع الانجاب دة . وخوفى. من رد فعل ابو عبدالله و
امه. لانى متأكدة انهم مش هيقبلوا بالوضع دة ابدا . دخلنا البيت كانت عيون اهل عبدالله
كلها مستنية نقول ايه و يعرفوا النتيجة ايه ابو عبدالله : خير عملتوا ايه طمنونا ؟! عبدالله : خير يا حاج الدكتور قال مفيش مانع من الانجاب وكل شيء طبيعى بس كله بأمر الله و محتاجة صبر بس . بصيت لعبدالله اووى و مصدقتش انه قال كدة و خبى عن اهله
