رواية ضرتي حامل كاملة - الكاتب سيد عبدربه
و تنادى عليا : يا ناااهد ....ناهد . اسمع صوتها اروح ليها بسرعة : نعم يا ماما . حماتى
: عبدالله مينفعش يسيب العروسة دلوقت على الاقل شهر احنا عاوزين ربنا يكرمه بقا .
انا : ما يقعد يا ماما حتى سنة هو انا الى بحكم عليه يقعد او ميقعدش عبد الله : يا امى
الى بتعمليه دة غلط انتى كدة بتصغرينى . انا : لا يا عبدالله عادى خالص اطلع انا مش هزعل و ياريت متنزلش من عندها إلا لما تحمل صفية وتنزل بالعيل لامك . اخدت
نفسي و مشيت والدموع فى عنيا بعد شوية جه عبد الله ورايا وحضنى اووى وقالى : متزعليش يا حببتى من ماما انتى عارفها طيبة و بتحبك بس عندها وسواس المoت وكدة. و عاوزة تشوف عيل . انا : هى علشان كدة. تهضم حقى وتظلمنى كدة ، انا
خاطرك اعمل اى حاجة. ، علشان اسعدك انت بس . عبدالله يحضنى اووى. و يمسك ايدى يبوسها و يبوسنى فى عنيا علشان مبكيش . عبدالله: حببتى عاوز اقولك حاجة ، انا
لو لفيت الدنيا دى كلها مش هلاقى واحدة زيك. ولا هحب حد قدك ابدا حتى لو اتجوزت كل نساء. الكون محدش هيقدر ياخد مكانك فى قلبي ابدا . انا : عبدالله انا
متحملة كل دة عشانك انت ، انت مش متخيل كمية النار جوايا قد اية انت متخيل بجيب واحدة بايدى ليك وعلشان تجيب عيل ليك ، علشان انا مش قادرة احقق حلمك . ومش اعتراض على امر الله ،لكن صعبة اووى عليا ،. عبدالله : انا عارف يا قلبى و حاسس بيكى متفتكريش انى مش مقدر دة. انا : عارفة بس غصب عنى . خلاص يا عبدالله اطلع ليها انا مسامحاك . و يارب يكرمك و يريح قلبك . عبدالله : لا مش هطلع دة يومك
انتى . انا : لا يا عبدالله مش عاوزين مشاكل. و متزعلش امك منك .انا عارفة هتقول انتى السبب فى كل دة. و احنا بنتكلم مع بعض و بحاول اقنع عبدالله حصل حاجة غريبة جدا . مكنتش فى الحسبان ولا على الخاطر. يا ترى ايه الى حصل ؟ وهيحصل ايه ؟
#انتظرونى_سيدعبدربه #ضرتى_حامل_بقلم_سيدعبدربه الجزء السابع: وانا واقفة
بتكلم مع عبدالله فجأة سمعنا صوت بينادى : بووودى انت جيت يا قلبى . بصينا لقينا صفية واقفة على السلم بقميص نوم خفيف اووى . عبدالله بصوت عالى وغضب : ايه الى انتى لبساه دة انتى اتجننتى مش عارفة إن ابويا ممكن يكون هنا ويشوفك كدة !!
صفية : مفيش حد هنا يا بووودى انا عارفة . عبدالله :حتى لو مفيش حد هنا متنزليش كدة من اوضتك تانى. تخرج حماتى على صوت عبدالله بسرعة. حماتى : فى ايه يا
بزعق ليه ؟ عبدالله: الهانم بصي واقفة على السلم و لابسه ايه !! حماتى :فيها ايه يا
عبدالله دى لسه عروسة، وبعدين مفيش حد غيرك هنا. يلا يلا اطلع معاها . انا اسيبه و
ادخل اوضتى وانا مكسورة النفس بعد ما حلمى راح .وخلاص عبدالله مش هيكون معايا
النهاردة . ومش عارفة هيقعد معاها قد ايه ، ودة كله بسبب حماتى الى هتجنن و تشوف عيل لابنها. قعدت على النظام دة 30 يوم ، كل يوم يطلع عبدالله عندها وهى قاعدة زى
الاميرة مش بتعمل حاجة فى البيت ، وكل ما تنزل تزعق حماتى، وتقولها اطلعى وانا
مش قادرة اتكلم ، لانى بقيت تقيلة عليهم عالة فى البيت . عايشة بأكلى و شربى و سكنى علشان مترميش فى الشارع وفى يوم نزلت صفية و قعدت مع حماتى بس كان شكلها
غريب . حماتى: مالك يا صفية ؟!وشك مخطوف ليه صفية : مش عارفة يا ماما حاسة ان جسمى هزلان ومش قادرة اقف على رجلى حماتى: تبقى حامل يا صفية ، يا الف
نهار ابيض . صفية : معقولة يا ماما ؟! ممكن يكون شوية برد فى العضم بس . حماتى: لا مش برد ، اقولك. قومى البسي هدومك وتعالى نروح للدكتورة. كانت حماتى مش مصدقة نفسها و هتم@وت من الامل ان صفيه تكون حامل . لدرجة اشفقت عليها ، ممكن يحصلها حاجة لو مطلعش حمل . لحظة ، اوعوا تفتكروا إنى مش عاوزة صفية تحمل .
لا بالعكس انا عاوزة اى حاجة تفرح عبدالله، حتى لو على حساب سعادتى. انا بس خفت على حماتى يحصلها حاجة من الفرحة او الزعل . المهم لبست صفية و حماتى وراحوا للدكتورة. وبعد ما كشفت عليها قالتلها مبروك يا ستى انتى حامل . حماتى : بجد يا دكتورة. بجد . الدكتورة : اه والله هى حامل الف مبروك. حماتى : يا ما انت كريم يارب
الحمد الله ، اخيراً حلمى هيتحقق وهكون جدة. اخيراً هشوف ولادك يا ضنايا. صفية : اه الحمد الله يا ماما مش اى واحدة تكون ولادة وارض خصبة . طبعا بترمى كلام عليا .
حماتى : تقولها انت وش السعد علينا من اول ما دخلتى علينا والخير هل علينا. يرجعوا من عند الدكتورة. و انا قاعدة قدام التلفزيون سمعت زغاريط كتير اووى جريت فتحت الباب ابص اشوف مين ال بيزغرط، بصيت لقيت حماتى بتزغرط و فرحانه اووى. وكل الجيران ملمومة عليها و بتقولهم : صفية حامل الحمد
