رواية ضرتي حامل كاملة - الكاتب سيد عبدربه
الخلفة دة. وقررت حاجة ياريت تساعدنى فيها ، قررت اجبلك عروسة تانية علشان ربنا يرزقك بالاولاد . عبدالله: انتى بتقولى ايه يا ناهد!! انا : ايوة و الله بتكلم بجد ، هشوفلك. واحدة بنت حلال تتجوزها. وتعيش معانا هنا ، وانا. اوعدك. مش هسبب مشاكل ليك انا
كل همى اوعدك. مش هسبب مشاكل ليك انا كل همى سعادتك. انت و بس . عبدالله : انا مش مصدق نفسى. والله انتى الى بتقولى كدة برضو . انا : بص يا حبيبي. كدة كدة انا
صعب اخلف إلا بمعجزة من ربنا سبحانه و تعالى. وانت لازم تتجوز لو مش علشانك. علشان ابوك. وامك. الى ملهمش حد غيرك يشيل اسمهم .انا فكرت. كويس واخدت القرار ، و فى عروسة كمان فى دماغى ليك حلوة و هتعيش. عبدالله : وكمان. شفتى
عروسة بسرعة كدة طيب يا ترى هى مين بقا ؟ يا ترى مين العروسه؟ و هيحصل ايه ؟ #انتظرونى_سيدعبدربه بعتذر على التأخير كنت مريض شويه. بس الحمد الله .
#ضُرتى_حامل الجزء الرابع #بقلم_سيدعبدربه بعد عناء فى التفكير ، بينى وبين نفسى فى موضوع عدم قدرتى على الانجاب ، و بعد ما شفت وسمعت عن نية حمايا و حماتى إما طلاقى او جواز علد الله عليا . قررت انى اجوز عبدالله بايدى و اختارها انا قبل ما يختار هو. و فاتحت عبدالله فى الموضوع وطبعا كان مستغرب جدا ، لكن انا اقنعته انه لازم يتجوز. علشان مكنش سبب فى حرمانه من الاطفال . و بعد ما اتكلمنا كتير ،
سألنى على العروسة ؟! انا : العروسة يا سيدى مش غريبة. عنى. وانتى تعرفها كويس اووى . عبدالله : طيب مين هى قوليلى ؟! انا : العروسة صفية بنت عمى اية رائيك فيها ؟ عبدالله : ايه دة معقولة. فكرتى فى بنات عمك بعد ما شفتى منهم بلاوى !! انا : معلش
دى. مهما كان. بنت عمى وهتكون احسن من الغريبة و هتراعى شعورى. بس انت ايه رائيك فيها الاول ؟ عبدالله : يا حببتى انا مش شايف غيرك. فى الدنيا ، علشان كدة انا
مش شايفها. ولا اعرف احكم عليها. هى او غيرها . ياااااه. كان كلام عبدالله دة كبير. اووى بالنسبة ليا خلانى احس انى ملكة بجد عنده وحسسنى بكيانى ، ودموعى نزلت و قربت ليه و حضنته. اوووى ، وقلتله. : ربنا ما يحرمنى منك وانا مليش فى الدنيا دى
غيرك يا قلبي. بس ريحنى. و وافق. على الجوازة دى علشان خاطرى لو بتحبنى نفسي اشوف منك طفل عبد الله : اعملى الى انتى عاوزاه وانا معاكى . فرحت انه وافق وتانى
يوم. رحت عند عمى. وسلمت عليهم وقعدت اتكلمت مع عمى الاول . انا : عمى انا طالبة منك طلب ياريت متكسفنيش . عمى : خير يا ناهد عاوزة ايه يا بنتى ؟ انا : عمى انا طالبة ايد بنتك. صفية . عمى : صفية ؟ لمين يا بنتى !! انا : لي عبدالله جوزى يا
عمى . عمى : ايه جوزك ؟ فى ايه. يا بنت اخويا حصل لعقلك ايه ! انا : اسمعنى بس يا عمى ، انا ربنا كتب عليا عدم الانجاب وهو من حقه يكون اب خصوصا انه. وحيد ابوه و امه ، وانا مش عاوزة اطلق منه و عاوزة يتجوز. علشان ربنا يكرمه ، ومش هلاقى
حد احسن من بنت عمى تخاف عليا ونكون ستر و غطا على بعض . عمى يسكت شويه ويفكر و بعدين يقول : والله يا بنتى مش عارف اقولك ايه بس اشوف صفية كدة. و اكلمها. واشوف رأيها ايه . انا : ماشي يا عمى. ياريت تقدر تقنعها وعبدالله كويس جدا
والله و هيحافظ عليها . بعدها مشيت و روحت البيت عندى. وقعد عمى. ومرات عمى و اتكلموا فى الموضوع ، كان مرات عمى. بتبص لى فلوس. و اطيان عبدالله ، دة اكتر
حاجة بتفكر فيها . وإن. كل ارضه و فلوسه هيكونوا لبنتها و عيالها و فعلا اقنعت مرات عمى ، عمى و صفية بالجواز من جوزى ،. وردوا. عليا بالموافقة . بعدها قلت لعبدالله. وحمايا و حماتى الى كانوا مستغربين جداً انى انا الى بعمل كدة بعد يومين رحنا كلنا عند عمى و قرينا الفاتحة .وتمت الخطوبة الى اتفقوا عليها مش هتكون اكتر من شهرين. علشان تجهز الحاجة . مخبيش عليكم. كان كل يوم بيعدى من الشهرين زى
الس،ـكينة. الباردة الى بتدبحنى بعد شهرين. هتكون. ليا. ضُرة هنا قدامى ! هتهتم بعبد الله زى كدة . هينام جنبها و يضحك معاها وتكون بتشاركنى فيه . لكن بفتكر. حبي
لعبدالله وسعادته وبستغفر ربنا. واسكت. واقول دة شرع الله . عبدالله كانت صفية. بالنسبة ليه شيء عادى مش فى باله ، انا الى كنت بفكره. انه يزورها. ويجيب هديه ليها
