رواية ضرتي حامل كاملة - الكاتب سيد عبدربه
ويطلقها علشان ابنها ميترباش بعيد عن امه. وابوه ، مش ذنبه ان امه وحشة وسيئة . انا : لا يا عبدالله. لا. افتكر ابنك حتى. لو هى وحشة. لا اوعى تطلقها ابدا . اما انتى يا
صفية ربنا هو الى بيرزق. وبيقدر الارزاق ومفيش حد ربنا خلقة اقل من التانى ، كل البشر متساوية فى الرزق .بس بيختلف نوع الرزق عن التانى ، ربنا بيدى لناس. اولاد .ويدى ناس. مال . وغيرهم راحة بال .وغيرهم صحة . ربنا مش بيظلم. عباده . وانا.
مؤمنة بالله. وراضيه. بقضاءه ربنا كبير. وعظيم اووى والله . بعد كدة سبتهم ورحت بيتى. ودخلت. وقفلت على نفسي. وقعدت. ابكى بحرقة شديدة. اوووى واشتكى لربنا وابكى ابكى . قلت يااارب صفية عايرتنى. بشيء. بايدك انت بس. مش عيب فيا. او بأيدى يارب انا ضعيفة مليش غيرك يا كريم يارب انى مغلوب فانتصر . يارب مسنى
الضر. وانت ارحم الراحمين . كنت ادعو ربنا. وابكى. اوووى . وقمت اتوضيت. وصليت. ودعيت. تانى . يارب انصرنى. يا رب كنت اصلى. وادعى كتير. ان ربنا ينصرنى و يرجعلى حقى . اما عبدالله قال لصفية احمدى ربنا انى مش هطلقك علشان ابنك بس لكن. انتى هتعيشي هنا زيك زى اى شيء. فى البيت . قعدت صفية. تبكى من
كلام عبدالله وان ربنا فضحها. وكشفها هى. وامها . عشنا على كدة ست شهور كنت كل يوم اصلى. وادعى ربنا انه ياخد حقى و ينصرنى على الى ظلمونى وتعبونى . وفى يوم من الايام دخلت المطبخ اجهز. عشا لعبدالله. وبعد ما جهزته. وشايلة. الاكل. وبقدمه لعبد الله. وقعت. اغمى عليا. وفقدت الوعى . اخدنى عبدالله بسرعة للدكتور . كشف عليا الدكتور وبص لعبدالله . عبدالله : خير. يا دكتور قلقتنى عليها. فيها ايه؟ الدكتور:. الف
مبروك مراتك حامل يا عبدالله. عبدالله : انت بتقول ايه يا دكتور انت مستوعب الكلام دة . الدكتور : ههههههه ايوة انا متاكد من كلامى. ناهد حامل، ازاى معرفش بس ربنا كبير . عبدالله : معقولة مش مصدق نفسي. ناهد حامل ياااااه. مش مصدق. والله. عبدالله قعد
يحضن فيا. و يبوس فى راسي فقت لقيته حاضنى اووى وبيبكى . انا : خير يا عبدالله. هو. انا هموت . عبدالله اه هتموتى فعلا من الفرح لما تعرفى فيه ايه عندك. انا : فى ايه يا عبدالله قلقتنى . عبدالله : ناهد. ا انا : فى ايه يا عبدالله قلقتنى . عبدالله : ناهد. انتى حامل. حاااامل . انا : بتقول ايه يا عبد الله انت بتهزر صح. فى ايه بجد . الدكتور : والله انتى حامل يا مدام ناهد انا : . لا إله الا الله لا إله إلا الله الحمد الله. والشكر. لله يارب
استجبت لدعواتى ،اشكرك يارب انا مستهلش كرمك. دة يارب حضنى عبدالله. وقعد يبكى هو كمان واترميت فى حضنه و قعدت ابكى بحرقة واحمد ربنا . حسيت انى بحلم مش حقيقة الى بعيشها دى روحنا البيت. و روحنا عند اهل عبدالله . ودخلنا جت حماتى
تطمن عليا . حماتى : ايه يا ناهد الف سلامة مالك . انا : الحمدالله يا ماما عمرى ما كنت كويسة زى النهاردة. والله . حماتى : امال مالك خضتينا عليكى ، الدكتور قالك. عندك ايه . عبد الله قالها. عندها بيبى فى بطنها . حماتى : بتقول ايه يا عبدالله ، انت بتتكلم جد يابنى . عبدالله : اه. والله يا امى ناهد حامل. حاااامل . حضنتنى حماتى. وقعدت تقول
ربنا كبير يا بنتى. وكريم و جبر بخاطرك . انا: الحمد الله. يا ماما بس بلاش بكاء. حماتى تزغرط وتسمع كل الناس . تنزل صفية. بسرعة. و تشوف حماتى وهى بتزغرط . صفية : فى ايه يا ماما . حماتى :. ناهد. حامل. ناهد حاااامل يا ناس صفية :
اكيد حمل كاذب . عبدالله : لا مش كاذب. الدكتور اتأكد منها . صفية : مش معقول. ابدا . انا : ليه مش معقول ربنا كريم و مش بيتعاند. صفية طلعت فوق. وقفلت عليها اوضتها. وجاتلها حالة قهر. وجسمها سخن جدا. وتانى. يوم. للاسف صحيت لقت ابنها ميت جنبها ومش بيتحرك . اخدناه. وجرينا على الدكتور ، والدكتور قال البقية فى حياتكم . كانت صد@مة لينا كلنا خصوصا عبدالله وامه. قعدنا فى حزن رهيب لمدة
شهر . مرت الايام. وانا ولدت. ولد زى القمر وبعد سنه. حملت تانى .وصفية بعد ما ابنها ما م١ت. محملتش تانى . وجبت تانى مرة. ولد برضوا وتالت سنة حصل حمل ليا تانى .ساعتها قرر عبدالله انه يطلق. صفية. لانها بطلت تحمل وغير كدة مش بيحبها . وهى خارجة قلتلها ربنا مش بتعاند ولا يحب حد يعاير حد من عباده . انا ربنا كرمنى علشان كنت براعيه فى افعالى. مش بأذى الناس واحقد عليهم . بصي ربنا. انتقم. ليا ازاى. ونصرنى ازاى الحمد الله. والشكر لله . مشيت صفية. غير. مأسوف عليها . اما.
انا دلوقت وانا بكلمكم انا بقى معايا خمس اولاد كلهم. زى العسل . وبقول لكل الناس اوعوا تحقدوا على حد. او تأذوا حد. او تعايروا حد .لان ربنا بيغار على عباده .وربنا كريم. اووى بس انتوا قربوا منه. وادعوه. كتير. وهو كريم
